Skip to content

ortopeda kwiatkowski zabrze cd

2 tygodnie ago

485 words

Czasy śmierci i pierwsza poważna infekcja w dożylnej immunoglobulinie i placebo zostały porównane za pomocą nieparametrycznych technik analizy przeżycia.23 Istotność statystyczną różnic między leczeniem a placebo w ogólnym rozkładzie czasu do zdarzenia oceniano za pomocą test log-rank.24 Porównania w określonych czasach zostały ocenione pod kątem istotności z podejściem opartym na formule Greenwooda do oszacowania wariancji szacunkowego odsetka, który przeżył do określonego czasu.24 Analizy te były przeprowadzane co sześć miesięcy. Te punkty czasowe analizy zostały wybrane wcześniej, bez względu na ewentualne kształty obserwowanych rozkładów przeżycia. Wszystkie wartości P są dwustronne. Ponieważ porównano infekcje, hospitalizacje i liczbę dni szpitalnych na 100 pacjento-lat obliczono jako różnice między stosunkami zależnych zmiennych losowych, błędy standardowe dla tych statystyk oszacowano za pomocą metody jackknife.25 Wyniki
Badana populacja
Do badania zakwalifikowano 372 pacjentów, 115 w grupie i 257 w grupie 2. Spośród 28 ośrodków zapisy obejmowały od 4 do 46 pacjentów. Dziewięćdziesiąt jeden procent pacjentów miało wertykalnie zakażenie HIV. Średni wiek w chwili rejestracji wynosił 40 miesięcy (zakres od 2 miesięcy do 11 lat); 78 procent było w wieku poniżej 5 lat przy wejściu do badania. Większość pacjentów (88 procent) miało kliniczne objawy choroby HIV (klasa CDC P2) przy wejściu; 12 procent było bezobjawowych z nieprawidłową funkcją immunologiczną (klasa CDC P1B). Piętnaście procent otrzymywało profilaktykę zapalenia płuc P. carinii przy wejściu, a 49 procent otrzymywało ją pod koniec badania; 39% z nich rozpoczęło leczenie zydowudyną po włączeniu do badania.
Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka badanych dzieci według warstwy klinicznej i ramienia leczenia * Charakterystykę pacjentów według warstwy klinicznej i ramienia leczenia przedstawiono w Tabeli 1. Dzieci otrzymujące dożylnie immunoglobulinę i placebo różniły się tylko grupą 1, więcej dzieci w wieku poniżej dwóch lat, więcej chłopców i więcej dzieci z liczbą komórek CD4 + poniżej 0,2 × 109 na litr losowo przydzielonych do grupy placebo, oraz wszystkie dziewięcioro dzieci z noworodkowym transfuzją wirusa HIV losowo przydzielonych do otrzymywania dożylnej immunoglobuliny.
Ponieważ liczba limfocytów CD4 + poniżej 0,2 × 109 na litr przy wejściu została uznana za najważniejszą determinantę odpowiedzi na leczenie za pomocą dożylnej immunoglobuliny, zbadano cechy dzieci w grupie według ramienia leczenia u dzieci podzielona na dwie podgrupy na podstawie liczby limfocytów CD4 + przy wejściu. Pacjenci z grupy z liczbą CD4 + poniżej 0,2 x 109 na litr zostali oznaczeni jako grupa 1A; te z liczbą CD4 + .0,2 × 109 na litr oznaczono jako grupę IB. W grupie 1A średnia wieku przy przyjęciu wynosiła 60,4 miesiąca wśród dzieci przypisanych do dożylnej immunoglobuliny, w porównaniu z 50,1 miesiąca wśród dzieci przypisanych do grupy placebo; w grupie IB średni wiek przy przyjęciu wynosił odpowiednio 41,0 i 42,8 miesiąca w globulinie immunoglobulin dożylnych i placebo
[patrz też: bebilon pepti dha, testosterone propionate cena, badania kliniczne w polsce ]