Skip to content

Lekarze-autorzy – prorocy lub spekulanci czesc 4

2 tygodnie ago

563 words

W latach siedemdziesiątych i wcześniejszych mieliśmy zgorzkniały obraz Samuela Shema z medycznej hierarchii jako odwróconego stożka lodówki, z każdym, kto wyskoczył na szczyt, apel Robina Cooka do profesji medycznej, aby rozwiązać swoje niedociągnięcia edukacyjne, ponieważ dobrowolna reforma jest bardziej uciążliwa i zdrowsza forma zmian niż środki wybuchowe podjęte w wyniku nadużycia i Dr X przełamują prastary niepisany kod tajemnicy otaczający praktykę medyczną i mężczyzn, którzy ją praktykują. 22 W latach osiemdziesiątych Philip Reilly, adwokat, zaczął pisać swoją książkę na kilka dni przed rozpoczęciem szkoły medycznej, ponieważ chciał obserwować, jak te postawy [wobec pacjentów, chorób, śmierci] kształtują się w sobie . 23 Melvin Konner, lekarz, który jest także antropologiem, napisał jego książka jako obserwacja. Próbował, mówi, aby oferować dokładne, żywe opisy bezpośredniego świata faktycznego, w którym techniczna zawiłość nadaje porządek ludzkiemu dramatowi 24. Stephen Hoffmann kończy swój przedmowę romantycznym tonem, który przenika wszystkie jego eseje: Poszukiwania nagrody queer, medycyna obdarzy jej bogate, ale paradoksalne dary, która będzie jednocześnie fascynować, że niemal odpycha … Nie mogłem zliczyć, ile razy powiedziałem, że odejdę. Nie znam równego źródła satysfakcji 25 W skrócie, chociaż dzisiejsi autobiografowie nie zawsze przyjmują lub chwalą przykłady praktyk medycznych, które są przed nimi, częściej niż ich poprzednicy wyrażają silne poczucie swojego miejsca jako studentów medycyny lub oficerów domowych w kłopotliwych systemach, które opisują. . Reilly, praktykujący adwokat, zanim wstąpił do szkoły medycznej, a Konner, uznany antropolog akademicki, nie jest zwykłym studentem medycyny, ale Perri Klass, Stephen Hoffmann, David Hellerstein, 26 i Dorothy Greenbaum są podobni do wcześniejszych pisarzy, z których niektórzy pisali dla osób z zewnątrz w trakcie szkoły medycznej, co najmniej rok po ukończeniu szkoły średniej wstąpił do szkoły medycznej, powrócił po założeniu rodziny lub zaczął – generalnie nieprzewidziany – w trakcie lub po latach w szkole medycznej.
Profesjonalna socjalizacja, proces, w którym dana osoba przyjmuje wartości i normy danego zawodu, nie wyjaśnia, dlaczego ci nowi pisarze są postrzegani raczej jako członkowie klubu niż jako rebelianci, raczej obserwatorzy niż reformatorzy. Ich wartości zostały, przynajmniej częściowo, określone przez. ich środowiska społeczne i literackie. Dom Boży został ustawiony na tle Watergate; Michelle Harrison, Elizabeth Morgan i Jane Patterson napisali podczas najgłośniejszych lat ruchu kobiecego; Biały płaszcz Fitzhugha Mullana, Clenched Fist 27 rozpoczął się od marszałków wolności na południu. Bunt przeciwko ustalonym politycznym i biurokratycznym systemom był w powietrzu. Dziennikarz śledczy i ekspozycja insiderów były często na liście bestsellerów. Staż, przez ówczesnego anonimowego Alana Nourse ( Doktor X ), przełamał tabu braterstwa medycyny i przyjął gniewny i rozczarowany ton, który byłby powtórzony w wielu autobiograficznych relacjach szkoły medycznej.
W swoim przedmowie do The Intern Blues: The Private Ordeals of Three Young Doctors, zbioru czasopism z audiotapedami trzech stażystów, Robert Marion składa specjalne podziękowania dla Adriana Zackheima, redaktora naczelnego Williama Morrowa i samozwańczego medycznego ćpuna . 28 Prawdopodobnie dla takich redaktorów – i dla ich uznania, że nie są osamotnieni w swoim uzależnieniu – zawdzięczamy falę fikcji i faktów o medycynie opublikowanych w ciągu ostatnich 10 lat
[przypisy: leki darmowe dla seniorów, bebilon pepti dha, wykaz alergenów ]